Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Χελόου!!

Σήμερα και χθες έχω τρομερή κυκλοθυμία.Μία θυμώνω, μία λέω δε γαμιέται,μία θλίβομαι, μία είμαι χαρούμενη.Το θέμα είναι το εξής: αποφάσισα να μην στεναχωριέμαι για τίποτα.Έμαθα ένα πολύ κακό νέο χθες για την υγεία γνωστής μου.Ταράχτηκα πολύ.Και πάλι σκέφτηκα ότι η ζωή μας προλαβαίνει.Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι και όλα τα καλά.Και δεν ξέρω εάν θα το κρατήσω.Και πρέπει.Γιατί η ζωή είναι μικρή.Πότε ημουν μικρή, πότε μεγάλωσα,και μυαλά δεν έβαλα.
Είναι δύσκολος αυτός ο μήνας για μένα.Πολύ.Οικονομικά κυρίως, αλλά και ψυχολογικά και καθόλου δεν μου αρέσει αυτό.Αλλά από χθες σκέφτομαι ότι αφού μπορώ και σηκώνομαι το πρωί, να μην γκρινιάζω για τίποτα.Από χθες απογοητεύτηκα από 2 άτομα.Όχι για σοβαρά θέματα, γιατί εκεί η αλήθεια είναι ότι είναι βράχοι και οι δύο.Θύμωσα, φώναξα, σκέφτηκα εκδικητικά και μετά συνήλθα.Απογοητέυτηκα για λίγο πανηλίθιους λόγους.Το σωστό θα ήταν απλά να το εξηγήσω.ΑΠΛΑ.Και τέλος.Απλά να εξηγήσω, το ότι το να μου λένε κάτι, να μου υπόσχονται κάτι, εγώ το μετράω,το θεωρώ σοβαρό.Αν αλλάξει δεν έχει γίνει και τίποτε φοβερό, σύμφωνοι, αλλά εμένα με βγάζει εκτός εαυτού.Κακώς?Χέστηκα.Γι'αυτό έχω γίνει λάστιχο, για να κρατάω τις υποσχέσεις μου σε μένα και στους άλλους.Μικρές, μεγάλες δεν έχει σημασία.Αλλά όταν λέω κάτι δεν μπορώ να μην το κρατήσω, αγχώνομαι.Οπότε υπάρχουν τρεις τρόποι.α) Ηρεμώ λίγο, β) Ηρεμούν λίγο,γ) και τα δύο αυτά μαζί.Πάντα λέω στους άλλους να μην προδίδουν τα θέλω τους.Να μην κάνουν πράγματα που δεν θέλουν.Κατά βάση το τηρώ κι εγώ.Αλλά ξεφεύγω μερικές φορές.Δίνομαι δίνομαι δίνομαι και σε κάποια φάση θεωρείται δεδομένο.Και πνίγομαι και ξεσπώ.Όχι.Υπάρχει κάποιος που μου λέει να του λέω ό,τι σκέφτομαι.Να μην φοβάμαι τις συνέπειες.Γιατί είναι χειρότερο να το κρατώ μέσα μου.Σύμφωνοι.Απλά, επειδή είμαι η βασίλισσα του πανικού, χρειάζομαι κάποια διαδικασία για να πω αυτό που σκέφτομαι.ΝΑ το μαγειρέψω λίγο μέσα μου.Βέβαια και αυτό ενέχει το φόβο να το διογκώσω.Οκέι, τί να κάνουμε.Για άλλη μια φορά θα δηλώσω πόση λίγη πίστη έχω στον εαυτό μου.Μου το λένε και το ξέρω.Δεν ξέρω πώς θα το φτιάξω και αν θα το φτιάξω ποτέ αυτό.Προσπαθώ.Δεν πιστεύω κάτι ποτέ για μένα.Μόνο εάν μου το λέει κάποιος λέω "αλήθεια?εγώ είμαι έτσι??".Ναι.Δεν μπορώ να σου πω ότι είμαι καλή στο τάδε ή στο δείνα.Αφού μερικές φορές σκέφτομαι να κάνω έναν κατάλογο να ανακαλύψω τί είμαι.Ποιος.Δεν τα λέω με πίκρα αυτά.Απλές διαπιστώσεις είναι.Δεν με στεναχωρούν πια.

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

ΤΣΟΥΠ!!!

Ήρθα πάλι..
Δεν είμαι στα καλά μου.Ξεσπάει το άγχος της καθημερινότητας και δεν είμαι στα καλά μου.Μέρες πριν, καμμια βδομάδα, ήμουν άψογα και τέλεια.Σχεδόν εγκαταστάθηκα εκεί και μια χαρά.Και τώρα δεν μπορώ να το κάνω αυτό και μάλλον δεν μου αρέσει ιδιαίτερα.Αγχώνομαι πολύ.Πιέζομαι.΄Κάθε μέρα υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι θα παίρνω τη ζωή ως δεδομένη και κάθε μέρα το αναιρώ.Και καθόλου δεν μου αρέσει.Δεν είναι ότι θέλω να περνάω πάντα καλά.Είναι ότι βαρέθηκα να μαζεύω τόση πίεση και ένταση και άγχος σε σημείο να θέλω να κουκουλωθώ και να τελειώσουν όλα.Ίσως να μην μπορώ να αντιμετωπίσω τίποτα και να πνίγομαι σε μια κουταλιά νερό.
Δεν θέλω να αγχώνομαι στη δουλειά, δεν θέλω να με νευριάζει η παλιά συνάδελφος, δεν θέλω να αγχώνομαι με τα λευτά.Θέλω να περνά η ζωή λίιιιγο πιο ήρεμα.Να ηρεμώ γαμώτο.
Και πάλι οικογένεια, φίλοι και καλός είναι κοντά μου και με ακούν.Πόσο ευλογία είναι αυτό?ΤΕΡΑΣΤΙΑ.Και αυτό έχει σημασία.Πάρα πολύ μεγάλη....

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Σαμπαθ, μπλαντυ Σαμπαθ.

Χαίρεται!!
Δεν θα πω όλα καλά γιατί ψυχολογικά είμαι γάματα εδώ και μέρες λόγω δουλειάς.Με έχει πιάσει μια ψιλοκατάθλιψη πάλι, αλλά ευτυχώς όχι λόγω της σχέσης μου όπως πέρσυ.Θα τρελαινόμουν εάν συνέβαινε αυτό.Απλά οι συνεχείς πόνοι με την αλλαγή της δουλειάς και το γενικό κλίμα στην εταιρία με έριξαν λίγο...Με ενοχλεί και ο χειμώνας.Αυτά.Δεν έχω άλλα να πω και παράλληλα έχω.Κάνω όμως μαύρες σκέψεις και δεν μου αρέσει.Είμαι σε φάση που ακόμα και το πιο καλό πράγμα το βλέπω απαισιόδοξα.Θα μου πάρει καμμιά βδομάδα μεν, αλλά θα συνέλθω.Δεν μπορώ να είμαι συνέχεια στην τρελή χαρά, μπορώ?

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Ωραία που 'ν' η Κυριακή...

Έρχεται ένας άνθρωπος και σου λέει, ότι εξαιτίας σου θέλει να γίνει καλύτερος.Εντοπίζει τί είναι αυτό που δεν του αρέσει πάνω του και προσπαθεί για σένα.ΓΙΑ ΣΕΝΑ...Κι επιτέλους, αρχίζεις και το απολαμβάνεις.Αρχίζεις και αισθάνεσαι ασφάλεια, προστασία κλπ κλπ.Και μετά αναρωτιέσαι.Να αρχίζεις να μοιράζεις σφαλιάρες ή να πεις ότι άξιζε η αναμονή?Επειδή βαρέθηκα να μιζεριάζω χαζά για τα προηγούμενα, προτιμώ απλά να πω ότι άξιζε η αναμονή.Φυσικά και άξιζε.Μια μέρα σκεφτόμουν καναδυό μαλακίες που είπα στην αρχή κι έκλαιγα μόνη μου.Ήμουν άδικη και παράλληλα κατεστραμμένη,ΑΔΙΚΗ όμως.Άδικη...Φτου μου.Με φτύνω με την κακή έννοια.Θα έπρεπε να ντρέπομαι.Και ξέρεις γιατί θα έπρεπε να ντρέπομαι ακόμα περισσότερο?Γιατί νιώθω τυχερή και όλα αυτά, αλλά ακόμα περιμένω να γίνει η στροφή 180 μοιρών και να πέσω από το σύννεφο.Το καλό βέβαια είναι, ότι όσο πάει σταματάω να σκέφτομαι μαλακίες.Εγώ πάντως δεν έχω γίνει καλύτερη σε αυτή τη σχέση.Κακά τα ψέμματα, ίσως δεν ήμουν κακή.Απλά έχω γίνει πιο ήρεμη.Δεν είμαι πια στυγνή όπως ήμουν στην αρχή.Είμαι όμως αληθινή.Εντελώς.Καμμία μάσκα, κανένα φτιασίδι.Και ανακαλύπτω ότι δεν προσπαθώ να γίνω καλύτερη, γιατί προφανώς βγαίνει αυτόματα.
Δεν μου αρέσει να μετανιώνω, αν και έχω μετανιώσει πολύ στη ζωή μου.Το καλό είναι ότι μου έχει μείνει ενέργεια να δώσω κι άλλα.Πάλι καλά.
Αυτά.

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Καλησπέρες...

Πάει να χειμωνιάσει πια για τα καλά..Σήμερα κάνω κάποιες κινήσεις να κατεβάσω χειμερινά.Και λέω κάποιες, γιατί δεν μπορώ να κάνω πολλές.Μάλλον η αλλαγή του καιρού επηρρέασε και το σώμα και με έχει ταράξει στους πόνους.Χάπια και παυσίπονα και άιντε από την αρχή..Και πού να το πω, δεν θέλω να ανησυχώ τους δικούς μου,λέω πολύ λίγα από εκείνα που νιώθω.Απλά αναρωτιέμαι αν δεν έπαιρνα χάπια και παυσίπονα πώς θα ένιωθα..Αναρωτιέμαι..Απορώ έάν θα καταφέρω να συνέλθω ποτέ..Εάν θα ξυπνήσω μια μέρα και δεν θα πονάω.Γιατί δεν αντέχω άλλο.Είμαι να με κλαίνε οι ρέγγες.Τόσο πολύ.Και κάνω ό,τι μου έχουν πει οι γιατροί και τα διάφορα.Και ξανά απορώ..Πότε θα συνέλθω?Θα συνέλθω?Ή είναι κανάς καρκίνος και δεν το έχω καταλάβει?Γιατί εκεί πάει ο νους μου..Τόσος πόνος πια, να μην ησυχάζω ούτε μια μερούλα, ε πάει πολύ..
Στη δουλειά επίσης δεν είμαι και πολύ καλά.Δεν θέλω να είμαι αχάριστη, αλλά αυτο το πάλι από την αρχή πολύ μου στοίχισε..Είναι και που πονάω και ίσως γι'αυτό δεν είμαι και στα πολύ πολύ καλά μου γενικά.
Όχι, μην λέω ψέμματα.Έχω καλά τα σημαντικότερα: οικογένεια, φίλοι και σχέση..Εκεί είμαι μια χαρά και εύχομαι να παραμείνω.
Αυτά για απόψε.
Α, κάτι τελευταίο.Πολύ μου αρέσει να κοιμάμαι εκεί.ΠολύΑυτά.

Κυριακή, 04 Οκτωβρίου 2009

Λοβ λοβ λοβ λοβ λοββββββββ!!!

Είμαι χαμένη στον κόσμο μου..Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μου συμβαίνει.Δεν μπορώ.Την πέταξα την παντόφλα μου πρόσφατα κι έτρεχα να το σώσω και δεν μπορούσα..Το έχω πει ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ την καλή ζωή.Το έχω παραδεχτεί.Ντρέπομαι ακόμα και να το λέω.Το κρύβω.Σε πόσα άτομα μπορείς να παραδεχτείς ότι είσαι ευτυχυσμένη?Σε πολύ λίγα..Δύο?Τρία?Πέντε?Όχι σε όλους.Φοβάμαι μην γίνει κάτι και ακούσω πάλι ότι έλεγα τα ίδια κλπ κλπ κλπ μπλιαχ..Είμαι πολύ πιεσμένη στη δουλειά και βλέπω συνέχεια εφιάλτες..Αυτό που βλέπω όμως δίπλα όταν ξυπνάω τις τελευταίες δύο μέρες με κάνει και τα ξεχνώ όλα..Πέρα από την οικογένεια, ήρθε ένας άσχετος και μου παραδέχεται στα μούτρα ότι δεν θα μου χαλάσει κανένα χατήρι..Για όσο μπορεί.Δεν θα μου πει κανένα όχι.Ένας άνθρωπος που δεν με έχει τρελάνει στα λόγια λόγια λόγια λόγια..Όχι...Πράξεις πράξεις πράξεις πράξει.Κι όταν τον ρωτάω γιατί τα κάνει αυτά για μένα, με ρωτάει γιατί όχι.Και γιατί ρωτάω.Και ότι μου έχει ήδη πει ότι δεν θα μου χαλάσει ποτέ χατήρι.Μάλιστα.Και άντε να εξηγήσεις του ανθρώπου αυτού, ότι δεν το έχεις ξαναζήσει.Κι ότι είσαι προβληματική...Χαχαχαχαααααα!!!Γελάω όταν το σκέφτομαι.Όταν σκέφτομαι ότι πρέπει να κάνω προσπάθεια για να περνάω καλά, μου ρχεται να αυτοκτονήσω.Είμαι τόσο κατεστραμμένη?Που δεν μπορώ να σκεφτώ ότι κάποιος μ'αγαπάει στ'αλήθεια?Μάλλον..Λες να βρήκα τον άνθρωπό μου?Λες?Κάνω πάλι όνειρα..Αλήθεια.Ονειρεύομαι ευτυχίες και βόλτες και κοινές ζωές και κουτσούβελα.Και αισθάνομαι και ασφάλεια στα όνειρα.Σαν κάτι δεδομένο.Τζιζ....ΤΖΙΖΖΖΖ...Μην το μελετάω..Να το ζήσω θέλω.Να τον έχει η ζωή καλά.Είναι σπάνιος...

Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2009

Χαίρεται!!!

Ο πανικός συνεχίζεται..Ανακατατάξεις ανακατατάξεων..Κάθε μέρα περιμένουμε να πέσουν κεφάλια.Κι εγώ στη μέση.Πού ανήκω σε αυτή την εταιρία δεν έχω καταλάβει.Με τα δύο πόδια εδώ, με το μυαλό παντού και άστα να πάνε..Δουλειά πολύ πιεστική, τουλάχιστον έχω δουλειά θα μου πεις.Αλήθεια είναι.Κι έχω ακόμα τη δουλειά που γουστάρω.Για να διούμε τί θα γίνει.Πρέπει να ηρεμήσω.Εκεί που την Κυριακή περίμενα πώς και τί να πάω στη δουλειά, έφτασα να μην θέλω να έρχεται η Δευτέρα.Δεν παραπονιέμαι.Απλά έχω πιεστεί πολύ γαμώτο..Θα περάσει.Εδώ πέρασαν άλλα κι άλλα...Κι εξακολουθώ να φτύνομαι στα προσωπικά μου,ευτυχώς.Παίρνω δύναμη.Οικογένεια, φίλοι και καλός όλοι με στηρίζουν.Είμαι τρομερά τυχερή.Τρομερά τυχερή.Ευχαριστώ!

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Πανικός!!!

Ναι λοιπόν...Σήμερα έπαθα πανικό και άγχος και νεύρα και όλα μαζί και κόντεψα να σκάσω..Επαγγελματικό καθαρά το πρόβλημα, γιατί στα προσωπικά εξακολουθώ να πτύνομαι ολάκερη..Αυτή τη στιγμή έχω ηρεμήσει αρκετά.Έχει μείνει μια θολούρα στο κεφάλι μου, αλλά θα περάσει κι αυτό.Βαρέθηκα να πανικοβάλλομαι έτσι, αλλά τί να κάνω...Είναι στο χαρακτήρα μου..Δεν ξέρω αν όλα θα πάνε καλά.Ξέρω όμως ότι η ζωή θα μου δώσει τις απαντήσεις όπως πάντα γίνεται.Όταν μου περνάει το άγχος και ηρεμώ και βλέπω ότι ολα θα γίνουν, γελάω με τον εαυτό μου που τον άφησα να αγχωθεί.Αυτός ο Σεπτέμβρης είναι δύσκολος πολύ..Ανακατατάξεις και κρίση..Κρισάρα δηλαδή..Που δίνει περιθώρια για πολλή εκμετάλλευση και πρέπει να παλέψουμε..Δεν θέλω να ξαναπεράσω μια μέρα σαν τη σημερινή.Άγχος και θολούρα,και νεύρα και να μην ξέρω τί μου γίνεται.Ολόκληρη γα'ι'δάρα είμαι, να βρω τη λύση!
Μάκια!

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Again...

Πραγματικά δεν έχω ιδέα τί μου συμβαίνει.Είμαι λίγο πιεσμένη με τη δουλειά και με άλλα, αλλά εκείνον δεν τον σκέφτομαι.Και να, που πάλι είδα το ίδιο όνειρο..Ότι είμαστε πάλι μαζί στο σπίτι, όπου είναι ρούχα πεταμένα παντού και εγώ με νεύρα γιατί πάλι κάνω δουλειές και συμμαζεύω και αναρωτιέμαι γιατί δεν είμαι χωρισμένη αφού τον έχω χωρίσει.Και απορώ πραγματικά, γιατί οι συνθήκες με τις οποίες έπεσα για ύπνο ήταν ιδανικές.Ένα απλό χαλαρό βράδυ αγκαλιά, μετά από μια δύσκολη εβδομάδα..Μήπως είμαι χεσμένη πάνω μου?Τί γίνεται?Είναι κάτι που με απασχολεί τελευταία..Να δω, αν και δεν χρειάζεται γιατί τη ζωή πρέπει να τη ζεις, αν η σχέση μου αυτή είναι η καλύτερη που είχα..Γενικά πιστεύω στον έρωτα, αλλά και στο σωστό τάιμινκ που λένε.Δηλαδή μπορεί να γνωρίσεις κάποιον σε μια φάση που να μην βγει, ενώ σε άλλη φάση να έβγαινε..Τώρα περνάω πάρα πολύ καλά.Αλλά, τώρα είμαι και λίγο πιο συγκροτημένη.Κατεστραμένη μεν, αλλά συγκροτημένη ναι παραδόξως.Ξέρω τι δεν θα ανεχόμουν και τί θα ζητούσα.Ο πρώην μου έλεγε ήδη από το πρώτο εξάμηνο, ότι μου είχε δώσει πολλά και είχα κακομάθει (σκατά στα μούτρα του), όταν τσακωνόμασταν.Όσοι με ξέρουν με λένε βολική.Παράξενη, στριμένη κλπ, αλλά βολική.Γϊνομαι θυσία για εκείνους που αγαπάω.Και χωρίς να περιμένω και αντάλλαγμα, ναι?Εκείνος λοιπόν μου έλεγε ότι μου είχε δώσει πολλά.Ο δεν νυν ισχυρίζεται ότι θέλει να με κακομάθει.Ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του κακό άνθρωπο και περίεργο και παράξενο και διάφορα.Όσο περνάει καιρός η ένταση μεγαλώνει του πόσο με κακομαθαίνει.Και δεν έχει ιδέα ότι και τα πιο μικρά που κάνει, εγώ δεν τα είχα ποτέ, τί τραγική ειρωνία ε?Και αυτός ο άνθρωπος αυτοχαρακτηρίζεται κακός..Κι εγώ κρατιέμαι να μην δείξω πόσο ανήδεη ήμουν του να δέχομαι οποιαδήποτε καλή πράξη από την σχέση μου....Δεν θέλω να δει πως είμαι σαν μικρό ποντικάκι, που αν το βάλεις στη γωνιά του κάθεται..Τόσο ζώον ήμουν, ξέρω ξέρω..Και δεν έχει αλλάξει.Κι έχουμε περάσει και τσακωμούς.Που εκεί πάντα περιμένω να μου πει τα γνωστά που άκουγα: "κι εγώ, που έκανα αυτό εκείνο το άλλο..".Και δεν το λέει.Και ΦΥΣΙΚΑ δεν το λέει, γιατί δεν είναι μαλάκας.Κι εγώ είμαι βασίλισσα..ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ.Λες γι'αυτό να βλέπω τα όνειρα?Βασικά ξέρω πως φοβάμαι ότι σε λίγο όλα θα αλλάξουν και θα ανατραπούν.Ότι θα αλλάξει χαρακτήρα και θα έχει δέσει τον γάιδαρό του και θα κάνει τα δικά του..Και δεν ξέρω αν είμαι μαλάκας ή αν επαληθευτώ..
Μπορώ λοιπόν να πω πως η τωρινή μου σχέση είναι η καλύτερή μου μέχρι τώρα?ΝΑΙ...Γαμώτο...Και μου αρέσει αυτό που ζω.Και μου αξίζει αυτό που ζω,για να μου φύγει η ρετσινιά της ατυχίας στα προσωπικά..Να πω ότι είμαι καλά..ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ..
Αυτά..

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2009

Καλησπέρες...

Χαιρετώ...
Ντίαρ Ντάιαρι...Τον είδα στον ύπνο μου πάλι τον άλλον τον μαλάκα..Δεύτερη φορά από τότε που έχουμε σπάσει.Είδα λέει ότι είμασταν πάλι στο σπίτι μαζί και μάλιστα αναρωτιόμουν γιατί είμαι μαζί του..Στη συνέχεια, το ίδιο όνειρο ριπίτ σου λέω, ότι τα μάζευα να φύγω...Και από κείνη την ώρα έχω ξυπνήσει με μια τρομάρα μα τί τρομάρα.Και δεν ξέρω γιατί...Μην εμφανιστεί πάλι?Δεν νομίζω όμως, έχει ηρεμήσει..Δεν ξέρω ειλικρινά.Κι αν εμφανιστεί τί έγινε?Θα πάθω τίποτα?Τουναντίον, εκείνος θα πάθει εάν το θέλω..Δεν ξέρω.
Εν τω μεταξύ, τώρα τώρα τελευταίως συγκρίνω συνέχεια..Μου έρχονται φλασιές από μαλακίες που μου έλεγε ή από περιστατικά στα οποία ήθελα να κλαίω ή έκλαιγα με μαύρο δάκρυ.Θα τον ξεπεράσω, σαν κακό όνειρο που είναι..Και σε κάποια φάση θα ξεχάσω εντελώς ότι κάποτε πέταξα χρόνια από το παράθυρο με έναν μαλάκα, μπαμπάκια,παρτάκια, καραγκιόζη.ΑΜΗΝ!!